ز چاک سینه آهی مینوبسم
ز چاک سینه آهی مینوبسم
کتانم حرف ماهی مینویسم
з чок сина оҳи мӣ-ну-басам
ктонам ҳарф моҳи мӣ-навайасам
محبت نامه پردازست امروز
شرار برگ کاهی مینویسم
муҳаббат нома пардозаст амаруз
шарор бараг коҳи мӣ-навайасам
سرا پا دردم از مطلب مپرسید
به مکتوب آه آهی مینویسم
саро по дардам аз маталаб мапарсид
ба мактуб о оҳи мӣ-навайасам
به رنگ سایه مشق دیگرم نیست
همین روز سیاهی مینویسم
ба ранг сойа машақ дигарм нест
ҳамин рӯз сиоҳи мӣ-навайасам
غبار انتظار کیست اشکم
که هر سطری به راهی مینویسم
ғубор анатазор кист ашакам
ки ҳар сатари ба роҳи мӣ-навайасам
سواد نقطهٔ موهوم روشن
به تحقیق اشتباهی مینویسم
савод нақата муҳум рушан
ба таҳақиқ ашатабоҳи мӣ-навайасам
رسایی نیست سطر رشتهٔ عجز
ز بس خاکم گیاهی مینویسم
рсойай нест сатар рашта ъаҷаз
з бас хокам-гиоҳи мӣ-навайасам
گناه دیگر اظهار تحیر
اگر عذر گناهی مینویسم
гано дигар азаҳор таҳир
агар ъазар ганоҳи мӣ-навайасам
نیاز آیینهٔ اسرار نازست
شکستم کجکلاهی مینویسم
ниоз оина асарор нозаст
шакастам каҷакалоҳи мӣ-навайасам
هجوم لغزش هوشست خط نیست
به رغم جاده راهی مینویسم
ҳаҷум лағазаш ҳушаст хт нест
ба рағам ҷода роҳи мӣ-навайасам
دو عالم نسخهٔ حیرت سوادست
به هر صورت نگاهی مینویسم
ду олам насаха ҳайрат саводаст
ба ҳар сурт нгоҳи мӣ-навайасам
ز دل نقش امیدی جلوگر نیست
بر این آیینه آهی مینویسم
з дил нақш амиди ҷалугар нест
бар ин оина оҳи мӣ-навайасам
چو صبحم صفحه بینقشست بیدل
شکست رنگ گاهی مینویسم
чу сабҳам сафаҳа бе-нақашаст бидел
шакаст ранг-гоҳи мӣ-навайасам
واژهنامهٔ این غزل · 18 واژه
- دل
- جان و درونِ آدمی؛ جایگاهِ عشق، درد و آگاهی.
- نیست
- نبودن؛ در شعر یادکرد عدم و فنا در برابر هستی موهوم.
- بیدل
- تخلصِ شاعر؛ بهمعنیِ بیدل، عاشقِ از خود رفته.
- رنگ
- نمود و جلوه ظاهری؛ گاه کنایه از دگرگونی و ناپایداری.
- آیینه
- شیشهٔ بازتابدهنده؛ نمادِ صفای دل و تجلّیِ حق.
- پا
- عضوِ راهرفتن؛ نمادِ گام در راهِ طلب و سلوک.
- عالم
- جهانِ هستی؛ پهنهٔ آفرینش و جلوهگاهِ حق.
- غبار
- گرد و خاک؛ نشانه محوی، فروتنی، ناپایداری یا حجاب دیدن.
- نقش
- تصویر و اثر؛ گاه صورت ظاهری در برابر حقیقت.
- شکست
- درهمشکستگی؛ نمادِ نیستی و فروریختنِ خودیِ عاشق.
- سایه
- اثر تاریک در برابر نور؛ کنایه از ناپایداری، پیروی یا وجود کمرنگ.
- حیرت
- سرگشتگی آگاهانه در برابر حقیقتی که فهم عادی از آن بازمیماند.
- خط
- موی نورُستهٔ گونه؛ نمادِ زیباییِ نوخیزِ معشوق.
- عجز
- ناتوانی و درماندگی؛ فروتنیِ بنده در برابرِ حق.
- آه
- نالهٔ دل؛ دودِ سینهٔ عاشق و فریادِ سوز و درد.
- تحقیق
- جستوجوی حقیقت؛ شناختِ ژرف و یقینیِ معنا در برابرِ تقلید.
- روشن
- تابناک و آشکار؛ نمادِ آگاهی و تجلیِ معنا.
- رشته
- نخ و بند؛ نمادِ پیوند، تعلق و سلسله جان.