آیینه

1

آیینه بر خاک زد صُنعِ یکتا / تا وانمودند کیفیتِ ما

2

به اولین جلوه‌ات ز دل‌ها رمید صبر و گداخت طاقت / کجاست آیینه تا بگیرد غبارِ حیرت درین تماشا

3

تا چشم‌گشودیم به خویش آینه دیدیم / دریاب‌که تعبیر چه خواب است دل ما

4

حیرت آیینه‌ام بیدل تماشا کردنی‌ست / ناز صیقل دارم از پامالی تمثال‌ها

5

صورت وهم به هستی متهم داریم ما / چون حباب آیینه بر طاق عدم داریم ما

6

به غیر از نیستی، لوح عدم نقشی نمی‌بندد / اگر خواهی نگردی جلوه‌گر، آیینه کن ما را

7

بیهوده نباید چو شرر چشم گشودن / گرد عدم است آینهٔ پیش و پس اینجا

8

بی‌وجود ما همین هستی عدم خواهد شدن / تا درتن آیینه پیداییم عالم عالم است

9

بساط حیرت آیینه داریم / جبین عجز فرش خانهٔ ماست

10

به حکم عجز نکردیم اقتباس تعین / همین مقابل مور و مگس شد آینهٔ ما

11

فغان‌که بوی حضوری نبردکوشش فطرت / چوصبح طعمهٔ زنگ نفس شد آینهٔ ما

12

نزاکتی‌ست در آیینه‌خانهٔ هستی / که چون حباب هوای نظر نمی‌تابد

13

آیینه‌خانه بود تماشاگه ظهور / سیر بهارِ رنگ، به خویشم دچار برد

14

صافی وحدت مکدرگشت‌کثرت جلوه‌کرد / موج شد تمثال تا آیینهٔ دریا شکست

15

حیرتی دادم خبر از پردهٔ زنگار جسم / شاید این آیینه دل باشد مصفاکردنی‌ست

16

دل است آینه‌دار غبار ما و منت / وگرنه عرض نهانی‌ست آشکار نفس

17

وحدتسرای دل نشود جلوه‌گا‌ه غیر / عکس است تهمتی‌ که بر آیینه بسته‌اند

18

حق است آیینه‌دار جوهر احکام تنزیهت / برآوردی زدل زنگار باطل هر چه خواهی کن

19

عدم آیینهٔ تمثال ما و من نمی‌باشد / فضولی ‌کردم و زنگار تهمت بر صفا بستم

20

حیرتم بیدل سفارشنامهٔ آیینه است / می‌روم جایی که خود را او تماشا می‌کنم

21

عالم نسیان تماشاخانهٔ یکتایی است / عکس بود آن جلوه تا آیینه‌ام در یاد بود

22

زبان حیرت آیینه این نوا دارد / که ای جنون زده خود را ز ما چه می‌جویی

23

که در این محفلِ جنون آهنگ / حیرت آیینه می‌کند زنجیر

24

غبار هر ذرّه می‌فروشد به حیرت آیینهٔ تپیدن / رم غزالان این بیابان پی نگاهِ که می‌خرامد

25

حیرت آیینه‌دارِ جلوه‌ی توست / شمعِ تحقیقی و لگن این است

26

لب جویی‌ که از عکس تو پردازی‌ست آبش را / نفس در حیرت آیینه می‌بالد حبابش را

27

بیدل از حیرت آیینهٔ ما هیچ مپرس / نشئهٔ جوهر تحقیق اثرها دارد

28

سواد نسخهٔ دیدار اگر روشن توان کردن / به آب حیرت آیینه باشد شست دفترها

29

در چارسوی دهر گذر کرد خیالت / لبریز شد از حیرت آیینه دکان‌ها

30

با زمین چون سایه همواریم‌ و از خود می‌رویم / حیرت آیینهٔ ما هم تسلی دشمن است

31

مکش ای جلوه ز دل یک دونفس دامن ناز / که هنوز آینه تمثال تو نشناخته است

32

ما سبکروحان ز نیرنگ تعلق فارغیم / عکس ما را حیرت آیینه بال و پر شود