با کمال بینقابی پردهدارم شیونست
با کمال بینقابی پردهدارم شیونست
همچو درد از دل برون جوشیدنم پیراهنست
бо камол бе-нқоби парда-дорм шиванаст
ҳамачу дард аз дил барун ҷушиданам пироҳанаст
سجده ریزی دانه را آرایش نشو ونماست
درطریق سرکشها خاکگشتن هم فنست
саҷада ризи дона ро оройаш нашу ванамост
дартариқ саракашаҳо хок-гаштан ҳам фанаст
عافیت گمکردهٔ تا چند خواهی تاختن
هوش اگر داری دماغ جستجویت رهزنست
ъофит гам-карда то чанд хоҳи тохатан
ҳуш агар дори дамоғ ҷастаҷавайт раҳазнаст
رهنورد عجز را سعی قدم درکار نیست
شمع را سیرگریبان نیز از خود رفتنست
раҳанурд ъаҷаз ро саъи қадам даракор нест
шамъ ро сирагарибон низ аз худ рафтанаст
لالهزار دل سراسر موج عبرت میزند
هرگل داغی که میبینی شکافتگلخنست
лола-зор дил саросар мавҷ ъабарт мӣ-занд
ҳарагал доғи-ки мӣ-бини шакофт-галханаст
اختیاری نیستگردش از نظرها نگذرد
در تماشاگه عبرت چشم ما پرویزنست
ахтиори нест-гардаш аз назараҳо нагазард
дар тамошога ъабарт чашм мо паравайазнаст
وحشتی میباید اسباب جنون آماده است
صد گریبان چاکیات موقوف چین دامنست
вҳашти мӣ-бойд асабоб ҷанун омода аст
сад гарибон чоки-ат муқуф чин доманаст
چشم برهم نه اگر آسوده خواهی زیستن
در هلاکتگاه امکان ربط مژگان جوشنست
чашм бараҳам на агар осуда хоҳи зисатан
дар ҳалокатаго амакон рабат мажагон ҷушанаст
خوشهپردازی نمیارزد به تشویش درو
زندگی نذر عزیزان، گر دماغ مردنست
хоша-пардози нами-аразд ба ташавайаш дару
зандаги назар ъазизон,гар дамоғ марданаст
بیدل از بس در شکنج لاغری فرسودهایم
ناله و داغ دل خونگشته طوق وگردنست
бидел аз бас дар шаканҷ лоғари фарсуда-айам
нола ва доғ дил хон-гашта туқ вагарданаст
واژهنامهٔ این غزل · 18 واژه
- دل
- جان و درونِ آدمی؛ جایگاهِ عشق، درد و آگاهی.
- نیست
- نبودن؛ در شعر یادکرد عدم و فنا در برابر هستی موهوم.
- بیدل
- تخلصِ شاعر؛ بهمعنیِ بیدل، عاشقِ از خود رفته.
- چشم
- اندامِ بینایی؛ سرچشمهٔ نگاه، اشک و انتظارِ عاشقانه.
- خاک
- زمین و گرد؛ نماد فروتنی، فنا، خاستگاه جسم و نهایت آدمی.
- شمع
- چراغ مومی؛ نماد سوختن، روشنی دادن و عاشقی بیقرار.
- موج
- برآمدگی آب؛ در شعر نشانه جنبش، اضطراب و ناپایداری.
- ناله
- فریادِ دردمندانه؛ آوای سوز و شکوهٔ عاشق.
- خون
- مایعِ سرخِ تن؛ نمادِ درد، شور و جگرسوزیِ عشق.
- جنون
- دیوانگی؛ شیداییِ عاشقانه و رهاییِ از عقل.
- داغ
- نشان سوختگی یا زخم؛ کنایه از اندوه، عشق و حسرت.
- مژگان
- موهای پلک؛ نمادِ تیرِ نگاه و گریهٔ عاشق.
- سعی
- کوشش و تلاش؛ جهدِ سالک در راهِ مقصود.
- عجز
- ناتوانی و درماندگی؛ فروتنیِ بنده در برابرِ حق.
- قدم
- پا یا گام؛ نشانهٔ آمدن، حضور و سلوکِ راهِ معنا.
- درد
- رنج و الم؛ سرمایهٔ عاشق و راهِ پختگیِ جان.
- پرده
- حجاب و پوشش؛ مانع آشکارشدن یا نشانه پنهانی راز.
- امکان
- جهان ممکنات؛ هرچه وجودش وابسته و نه ضروری است.