غافلی چند که نقش حق وباطل بستند
غافلی چند که نقش حق وباطل بستند
هرچه بستند بر این طاق و سرا، دل بستند
ғофали чанд ки нақш ҳақ ваботал бастанд
ҳарача бастанд бар ин тоқ ва саро, дил бастанд
سعی غواص در این بحر جنونپیمایی ست
آرمیدنگهری بود به ساحل بستند
саъи ғавос дар ин баҳар ҷанун пимойай-ст
ормидан-гаҳари буд ба соҳал бастанд
چون سحر مرهم کافور شهیدان ادب
لب زخمیست که از شکوهٔ قاتل بستند
чун саҳар мараҳам кофур шаҳидон адаб
лаб захами-ст ки аз шакуа қотал бастанд
پی مقصد به چه امید کسی بردارد
نامهای بود تپش بر پر بسمل بستند
пи мақасад ба ча амид каси бардорд
нома-эй буд тапаш бар пур басамал бастанд
شعله تا بال کشد دود برون تاخته است
بار ما پیشتر از بستن محمل بستند
шаъала то бол-кашад дуд барун тохта аст
бор мо пишатар аз бастан маҳамал бастанд
جوهر گل همه در شوخی اجزا صرف است
آنچه از دانهگشودند به حاصل بستند
ҷуҳар гул ҳама дар шухи аҷазо сарф аст
онача аз дона-гашуданд ба ҳосал бастанд
ره نبردم به تمیز عدم و هستی خویش
این دو آیینه به هم سخت مقابل بستند
ра набардам ба тамиз ъадам ва ҳастӣ хеш
ин ду оина ба ҳам сахт мақобал бастанд
عمر چون شمع به واماندگیام طیگردید
نامهٔ جادهٔ من بر سر منزل بستند
умр чун шамъ ба вомонадаги-ам ти-гардид
нома ҷода ман бар сар маназал бастанд
بیتکلٌف نه حبابیست در این بحر نه موج
نقش بیحاصلی ماست که زایل بستند
бе-такалаф на ҳабоби-ст дар ин баҳар на мавҷ
нақш биҳосали мост-ки зойал бастанд
جرأت از محو بتان راست نیاید بیدل
حیرت آینه دستیست که بر دل بستند
ҷарот аз маҳу батон рост ниойд бидел
ҳайрат оина дасти-ст ки бар дил бастанд
واژهنامهٔ این غزل · 18 واژه
- دل
- جان و درونِ آدمی؛ جایگاهِ عشق، درد و آگاهی.
- بیدل
- تخلصِ شاعر؛ بهمعنیِ بیدل، عاشقِ از خود رفته.
- آینه
- سطح بازتابنده؛ در شعر نماد خودشناسی، صفا و جلوه است.
- سر
- بالاترین عضوِ تن؛ نمادِ اندیشه، سودا و فدا شدن در عشق.
- آیینه
- شیشهٔ بازتابدهنده؛ نمادِ صفای دل و تجلّیِ حق.
- گل
- شکوفهٔ خوشبو؛ نشانهٔ زیبایی، بهار و معشوق.
- شمع
- چراغ مومی؛ نماد سوختن، روشنی دادن و عاشقی بیقرار.
- پر
- شهپرِ پرنده؛ نمادِ پرواز، آرزو و سبکباریِ روح.
- هستی
- وجود و بودن؛ در برابر عدم و نیستی.
- موج
- برآمدگی آب؛ در شعر نشانه جنبش، اضطراب و ناپایداری.
- نقش
- تصویر و اثر؛ گاه صورت ظاهری در برابر حقیقت.
- جنون
- دیوانگی؛ شیداییِ عاشقانه و رهاییِ از عقل.
- بال
- پرِ پرواز؛ نمادِ اوجگرفتن و رهاییِ روح.
- حیرت
- سرگشتگی آگاهانه در برابر حقیقتی که فهم عادی از آن بازمیماند.
- لب
- کنارهٔ دهان؛ نمادِ سخن، بوسه و حیاتِ معشوق.
- سعی
- کوشش و تلاش؛ جهدِ سالک در راهِ مقصود.
- عدم
- نیستی؛ نبودن در برابر هستی و گاه مرتبه پیش از ظهور.
- سحر
- سپیدهدم؛ زمان گشایش، دعا، بیداری و تغییر حال.