نامه

1

در شکایت‌ نامه‌ام چون کاغذ آتش زده / نقطه پر پیدا کند تا نامه‌بر پیدا کنم

2

بسته بر بالِ اسیرت نامهٔ پروازِ ناز / خفته در خونِ شهیدت جوش‌ِ گلزارِ بقا

3

ناتوانی مشقِ دَردی کن که در دیوان عشق / نیست خطی جز دریدن نامه‌های ساده را

4

حدیث بی‌غرض شایستهٔ ارشاد می‌باشد / سر این نامه تا خطش نگردیده‌ست تر بگشا

5

ای بی‌خودی بیا‌ که زمانی ز خود رویم / جز ما دگر که نامه رسانَد به یار ما؟

6

چو بیدلیم همه ناگزیرِ نامه‌سیاهی / جبین مگر به عرق کوثری برآورد از ما

7

نامه بر بال تحیر بسته‌ایم / برکه خواند بیکسی پیغام ما

8

اینجا جواب نامهٔ عاشق تغافل است / بیهوده انتظار خبر می‌کشیم ما

9

هرکه خواهد شبهه‌ای از هستی ما واکشد / نامهٔ بی‌مطلب ننوشته عنوانیم ما

10

معنی اظهار صبح از وحشت انشا کرده‌اند / نامهٔ آهیم بی‌تابی همان عنوان ما

11

به غیروصل عدم چیست مدعا بیدل / که هر نفس نفس اینجاست نامه بر به هوا

12

اگر زلف تو بخشد نامهٔ پرواز آزادی / نماند صید مضمون هم به دام خط مسطرها

13

ندارد نامهٔ من درخور پرواز مضمونی / مگر رنگی ببندم بر پر و بال کبوترها

14

پیچ‌وتاب شعلهٔ دل نامهٔ پیچیده‌ا‌ی‌است / می‌فرستم هر نفس سوی عدم پیغام‌ها

15

نگردی محرم راز محبت بی‌شکست دل / که چون گل خواندن این نامه می‌باشد دریدن‌ها

16

سرشکم داشت از شوقت گداز آلوده تحریری / به بال موج بستم نامهٔ در خون تپیدن‌ها

17

تا عدم از هستی ما قاصدی درکار نیست / هم به قدر رفتن خود نامه برمی‌دارد آب

18

سحر بیدل شکایت‌نامه‌ها باید رقم کردن / بیا تا دوده‌ گیرم از چراغ انتظار امشب

19

خط او بر صبح پنداری شبیخون‌نامه‌ای‌ست / روی او فردی‌ست‌گویی د‌ر شکست‌شان شب

20

یک نفس چون سایه گشتم، غافل از خورشید عشق / بر سراپایم سواد نامهٔ اعمال ریخت

21

شکایت‌نامهٔ بیداد محو بال عنقا شد / هنوز از ناله‌ام پرواز می‌خواهد پر تیرت

22

جنون پیامی اوهام داغ یاسم کرد / امید می‌تپد و نامه در پر عنقاست

23

عمری‌ست دل به غفلت خودگریه می‌کند / این نامهٔ سیه چقدر ابر رحمت است

24

دربار نفس نیست جز احکام ‌گذشتن / این قافله‌ها قاصد یک نامه به دست است

25

خوش آنکه سایه‌صفت محو آفتاب شویم / که سخت نامه سیاهیم و عفوها اینجاست

26

پیچیده‌ایم نامهٔ پرواز در بغل / رنگ شکستگان پر و بال کبوتر است

27

حسن‌بی‌پرواست‌، اینجا قاصدی‌درکار نیست / نامهٔ احوال مجنون طرهٔ لیلا بس است

28

چون سایه بس‌که‌کلفت غفلت سرشت ماست / بخت سیاه نامهٔ اعمال زشت ماست

29

شستن مگربخواند مضمون سرنوشتم / نامی‌که من ندارم در نامهٔ سیاه است

30

بی‌عشق محال ست بود رونق هستی / بی‌جلوهٔ خورشید جهان نامه سیاه است