شوق

1

نذر آوارگی شوق هوایت دارم / مشت خاکی‌که دهد طرح به‌صحرا، صحرا

2

در هر قدم ز شوق خرام تو می‌کشد / خمیازهٔ فغان لب خاموش نقش پا

3

شوق دل همسفر قافلهٔ بیهوشی‌ست / قدم راهروان گردش رنگ است اینجا

4

بیدل من و بیکاری و معشوق‌تراشی / جز شوق برهمن‌، صنمی نیست در اینجا

5

نه آسان است صید خاطر آزادگان بیدل / ز شوق مرغ دارد چاک‌ها جیب قفس اینجا

6

آسان نبود ای بی‌خبر از شوق دل بردن اثر / در خود شکستم آن‌قدر کاین صفحه زد مسطر صدا

7

نه از موج نسیم است این‌قدرها جوش بی‌تابی / تب شوق کسی در رقص دارد نبض دریا را

8

به بزم وصل از شوق فضول ایمن نی‌ام بیدل / مباد ابرام‌، تمهید تغافل گردد ایما را

9

سبک‌تاز است شوق اما من آن سنگ زمین‌گیرم / که‌ در رنگ شرر از خویش خالی می‌کنم جا را

10

اگر از دیر وارستیم، شوق‌ کعبه پیش آمد / تک‌وپوی نفس یارب‌ کجاها می‌برد ما را؟

11

نه‌ گلشن را ز ما رنگی نه صحرا را ز ما گردی / به هرجا می‌برد شوق تو بی‌ما می‌برد ما را

12

چو اشکِ بی‌سروپایی، جنونِ شوق‌ که‌ دارد / ز کف نداد دویدن عنان دیدن ما را

13

بوی بهار شوق تو را رنگ معجزی‌ست / کآرد به رقص و زمزمه مرغ‌ِ کباب را

14

نه فلک آغوش شوق انتظار آماده است / کای نهال باغ بی‌رنگی زآب وگل برآ

15

شوق اگر بی‌پرده سازد حسرت مستور را / عرضِ یک‌ خمیازه صحرا می‌کند مخمور را

16

بر امید وصل مشکل نیست قطع زندگی / شوقِ منزل می‌کند نزدیک‌، راه دور را

17

ای‌که داری سیرگلزار شهادت در خیال / بایدت‌از شوق زد چون سبزه برسرتیغ‌را

18

خار شوق از پای مجنون غمت نتوان کشید / شیر کی خواهد جدا بیند ز ناخن چنگ را

19

شوق می‌بالد به قدر رم نگاهیهای حسن / ورنه دام دلبری‌کو آهوان رام را

20

کامیاب از لعل اوگشتیم بی‌اظهار شوق / ازکریمان نیست منت بردن ابرام را

21

بینوایی نیست ساز پرفشانیهای شوق / نیست مقصد جزفنا محمل‌کشان‌زخم را

22

نشئه‌ای از درد مخموری به خاک افتاده‌ام / شوق می‌خواهم به دست تاک بردارد مرا

23

درتب شوق آرزوها زیرلب خون‌کرده‌ام / ناله جوشدگر بیفشارند تبخال مرا

24

شوق دیدارم‌، چه‌سود ازخویش بیرون رفتنم / دیدهٔ یعقوبم و جا نیست درکنعان مرا

25

می رسد دلدار رومن‌عمریست‌ازخودرفته‌ام / بک نگاه واپسین ای شوق برگردان مرا

26

بیداری من شمع‌صفت لاف زبانی‌ست / دل زادرهِ شوق بود ر‌یگ روان را

27

ازتماشا حیرت بی‌بهره چون آیینه است / شوق بینایی نباشد دیدهٔ باز تو را

28

به هرطرف نگری، شوق‌،‌محو خودبینی‌ست / دکان آینه‌گرم است چارسوی تو را

29

یار غافل نیست بیدل لیک از شوق فضول / لغزش پا در هوای اشک دارد آه را

30

غریق وصلم و شوق‌ِ کنار آواره‌ام دارد / تپیدن ناکجا وسعت دهد آغوش ماهی را