اثر

1

چشم اثر ندیده ز رفتار ما نشان / چون سایه‌ام خراب فراموش نقش پا

2

جهان نامنفعل‌گل‌کرد، اثر هم موقعی دارد / عرق‌واری به روی‌کس نمی‌شاشد حیا اینجا

3

صبح پیری اثر قطع امید است اینجا / تار و پود کفنت موی سفید است اینجا

4

تپشهای نفس از پردهٔ تحقیق می‌گوید / که تا از خود اثر داری نخواهی آرمید اینجا

5

از حرف و صوت بی‌اثر شد جهل لنگردارتر / بر کوه خواند ناکجا افسون بال و پر صدا

6

جرم آدم چه اثر داشت که از منفعلی / گشت در مزرع گندم همه دختر پید‌ا

7

اثر گم است به گرد کساد این بازار / همان به ناله فروشید، دردِ دلها را

8

تاکی چو جرس دل به تپیدن بخراشم / در ناله‌ام آغوش وداعیست اثر را

9

بیدل چه بلایی‌که زتوفان خروشت / در راه طلب پی نتوان یافت اثر را

10

کوشش بی‌دست و پایان از اثر نومید نیست / انتظار دام آخر می‌کشد نخجیر را

11

بیدل چه اثر واکشد از درد برهمن / نیشی نگشوده‌ست رگ سنگ صنم را

12

حسن مطلق داشتم خودبینی‌ام آیینه‌کرد / اینقدرها هم اثر می‌بوده است اوهام را

13

وقت است‌ کنون‌ کز اثر خون شهیدان / جوش رگ‌ گل می‌کند این شعله دخان را

14

چو سیمت نیست خامُش‌کن که صوتت بی‌اثر گردد / صداهای عجایب از ره سیم است قانون را

15

عرض شوخی چه دهد نالهٔ محروم اثر / تیغِ بی‌جوهر ما کرد سفید ابرو را

16

ندانم از اثر کوشش کدام دل است / که می‌کِشند به پابوسِ یار، گیسو را

17

می‌توان‌کردن بدی را هم به حرف نیک‌، نیک / از اثر خالی مدان خاصیت افواه را

18

ز انقلاب حوادث بزرگی ایمن نیست / به طبع‌کوه اثر افزونتر است زلزله را

19

اثر دور است ازین یاران حقوق آشنایی را / سر وگردن مگر ظاهرکند درد جدایی را

20

اجابت‌پرور رحمت‌تلاش از کس نمی‌خواهد / به دست از دعا خالی‌،‌ گریبان اثر بگشا

21

کینهٔ ما اثر جنبش مژگان دارد / نخلیده‌ست مگر در دلِ خود نشتر ما

22

چقدر ز خجلت مدعا زده‌ایم بر اثر غنا / که چو رنگ دامن خاک‌ هم نگرفت خون شکار ما

23

همه را ربوده ز دست خود اثر نوید رسیدنت / ز وداع ما چه خبر دهد به دل شکسته سروش ما

24

ای آه اثر باخته آتش نفسی چند / خون شوکه زدست توکباب است دل ما

25

اشک‌یأسیم ای اثر از حال ما غافل مباش / با دو عالم نالهٔ خون‌گشته همزادیم ما

26

ازکمال ما چه ‌می‌پرسی‌که چون آه حباب / در خود آتش می‌زنیم از بس اثر داریم ما

27

طرح قیامتی ز جگر می‌کشیم ما / نقاش ناله‌ایم و اثر می‌کشیم ما

28

عمری‌ست درادبکدهٔ وضع خامشی / از ناله انتقام اثر می‌کشیم ما

29

بیدل ز بسکه بی‌اثر عرض هستی‌ام / کردی نکرد در دل آیینه آه ما

30

داغ‌گل‌کرد بهار از اثر لالهٔ ما / سرمه‌گردید صدای جرس نالهٔ ما