جنون / مجنون

1

ناصحا زحمت مکش‌ کز دست پر شور جنون / حلقهٔ زنجیر مجنون گوش کر آورده است

2

جنون کی قدردان کوه و هامون می‌کند ما را / همان فرزانگی روزی‌ دو مجنون می‌کند ما را

3

مجنون شدیم اما داد جنون ندادیم / تا دامن و گریبان کم بود دسترس‌ها

4

هر ذره جنون چشمی از دیدهٔ آهوست / آیینهٔ مجنون به بیابان‌که شکسته‌ست

5

عاقبت کسوت مجنون به عرق گشت بدل / فصل تأثیر جنون این همه تابستان داشت

6

گردبادست اینکه دارد جلوه در دشت جنون / یا ز تنگی می‌تپد در سینهٔ مجنون نفس‌؟

7

جنون ما بیابانهاست از آوارگی بیرون / چو مجنون‌ کاش سازد گرد ما با دامن هامون

8

نگاه وحشی لیلی چه افسون کرد صحرا را / که‌ نقش پای آهو چشم مجنون کرد صحرا را

9

به عالم دگر افتاد گرد وحشت بیدل / نساخت مشرب مجنون ما ز ننگ به صحرا

10

وحشت مجنون ما را چاره نتوان یافتن‌ / حلقه‌کرد اندیشهٔ ضبط صدا زنجیر را

11

بسکه‌ وحشت کرده‌ است آزاد مجنون‌ مرا / لفظ نتواند کند زنجیر مضمون مرا

12

بیقراران جنون را منع وحشت مشکل است / ناله را زنجیر هم سامان رفتن می‌شود

13

چو بال و پر گشاید وحشت از ساز جنون من / صدا عمریست در زنجیر تصویر است زندانی

14

زان جلوه یک مژگان‌زدن آیینه را غافل شدن / دارد چو زنجیر جنون جوشاندن از جوهر صدا

15

کف خاکی ندارم قابل تعمیر خودداری / جنون افشاند بر ویرانه‌ام دامان صحرا را

16

چرا مجنون ما را در پریشانی وطن نبود / که از چشم غزالان خانه‌بردوش است صحرا‌ را

17

حسابی نیست با وحشت جنون‌ کامل ما را / مگر لیلی به دوش جلوه بندد محمل ما را

18

جنون ناتوانان را خموشی می‌دهد شهرت / به غیر‌از بو صدایی نیست زنجیر رگ‌گل را

19

سطری ازمشق دبستان جنون آشفته نیست / بر خط پرگار نازد حلقهٔ زنجیر ما

20

از خروش آباد توفان جنون جو‌شیده‌ایم / بی‌صدا نقاش هم مشکل‌کشد زنجیر ما

21

شور صد صحرا جنون‌گرد نمکدان شما / ای قیامت صبح‌خیز لعل خندان شما

22

مشت خاک ما جنون‌دار دو عالم وحشت است / از رم آهو چه می‌پرسی بیابانیم ما

23

گر به‌این وحشت‌دهدگرد جنون‌سامان ما / تا سحرگشتن‌گریبان می‌درد عریان ما

24

شور زنجیر جنون از نفس ما پیداست / نکهت زلف‌ که پیچیده بر اندیشهٔ ما

25

جنون آنجا که می‌گردد دلیل وحشت دل‌ها / به‌ فریاد سپند از خود برون جسته‌ست‌ محفل‌ها

26

دام سودا می‌کند دل را هجوم احتیاج / ازفسون موج زنجیر جنون می‌گردد آب

27

همچو شبنم اشک ما آیینهٔ آه است و بس / بر هوا ختم است اینجا وحشت مجنون آب

28

برون میتاز از این نه حلقه زنجیر / جنون عاشقان یک نشئه بالاست

29

هر که را دیدیم درس وحشت از بر می‌کند / مخمل آفاق طفلان جنون را مکتب است

30

درگرفتاریست عیش دل‌که مجنون تو را / مطرب ساز طرب‌کم نیست تا زنجیر پاست