گردش

1

شوق دل همسفر قافلهٔ بیهوشی‌ست / قدم راهروان گردش رنگ است اینجا

2

ما بی‌خبران قافلهٔ دشت خیالیم / رنگ است به‌گردش‌، قدمی نیست در اینجا

3

با گردش چشمت چه توان کرد‌؟ و گرنه / یک دل به دو عالم ندهد هیچکس اینجا

4

به گردش‌خانهٔ چرخیم حیران دانهٔ چندی / غبار ما مگر بیرون برد زین‌ آسیا ما را

5

چه دل بندد دل آگاه بر معمورهٔ امکان / که فرصت گردش چشمی‌ست دور آسمان‌ها را

6

اگر سنگ وقارت در نظرها شد سبک بیدل / فلاخن‌کرده باشی‌گردش رنگ قناعت را

7

وقت است چوگرداب به سودای خیالت / ثابت قدم نازکنم گردش سر را

8

عرض هستی در خمار انفعال افتادن است / گردش رنگ است ساغر مجلس تصویر را

9

بهار عافیت عمری‌ست‌کز ما دور می‌تازد / به‌گردش آورم رنگی که گردانم عنانش را

10

نشکند رنگی‌که‌گلزاری نپردازد ز من / کلک نقاش است ساقی‌گردش جام مرا

11

دل سپندِ گردشِ چشمی‌ که یادِ مستی‌اش / شعلهٔ جوّاله می‌سازد خط پیمانه را

12

همه‌ را به‌ عالم بیخودی قدحی‌ست از می عافیت / سر و برگ‌ گردش رنگ بین چه خطی‌ کشد به‌ حصار ما

13

به خیال چشم‌که می‌زند قدح جنون دل تنگ ما / که هزار میکده می‌دود به رکاب‌گردش رنگ ما

14

کو دور آسمان وکجا گردش زمان / سرگشته‌های عالم بنگ خودیم ما

15

ساغر سرگشتگی را نیست بیم احتساب / بی‌خلل باشد ز گردون گردش گرداب‌ها

16

دانهٔ دل را شکست از آسیای چرخ نیست / سوده کی گردد گهر از گردش گرداب‌ها

17

توان از گردش چشم حباب این نکته فهمیدن / که غفلت‌پرده سرهای بی‌مغزند افسرها

18

تیغ غرور بشکن در کارگاه گردون / آتش زبانه دارد در گردش فسان‌ها

19

تا قیامت‌گردش افلاک درکار است و بس / کس نفهمید اینکه می‌گردد چه‌رنگ است آسیا

20

رفتم از خود آنقدرکان جلوه استقبال‌کرد / گردش رنگم فکند آخر ز روی او نقاب

21

هیچکس ز گردش‌ گردون نم فیضی نبرد / کاش تر گردد ز خشکی‌های این دولاب آب

22

به نیم‌گردش آن چشم فتنه رنگ شراب / شکست بر سرمن شیشه صد فرنگ شراب

23

شب‌که شد زاهد به فیض‌ گردش جام آشنا / سجده ‌جای‌جرعهٔ ‌می ‌بر زمین ‌رندانه ریخت

24

عرض حال بیدلان راگفتگو درکار نیست / گردش چشم تحیر هم ادای مدعاست

25

غنچه تا دم می‌زند موج شکست آینه است / دانهٔ دل را خیال‌ گردش رنگ آسیاست

26

نیست باک از حادثاتم در پناه بیخودی / گردش‌رنگی‌که من دارم حصار رحمت است

27

کی فرصت عیش است درتن باغ‌که‌گل را / گرگردش رنگی‌ست همان‌گردش سال است

28

هرگام به راه طلبت رفته‌ام از خویش / نقش قدمم آینهٔ گردش حال است

29

دور بیهوشی‌‌ما را قدحی لازم نیست / گردش رنگ همان لغزش مستان‌گل است

30

گر وارسی به نشئهٔ اقبال بیخودی / رنگ به‌گردش آمده پیمانهٔ جم است