فلک / چرخ

1

ببالد آفتاب اقتدار از چرخ اقبالت / به فرق دشمن جاهت فلک خاک سیه بیزد

2

عمری‌ست آسمان به هوا چرخ می‌زند / گردش نرفت از این سر بی‌اعتبار مغز

3

صد چرخ زد سپهر و زما نیستی نبرد / صفر دگرتونیز فزا برحساب ما

4

ز طاق افتاد مینای اشارات فلک‌تازی / هلال اکنون سپهر افکند ار ابروکمانی‌ها

5

به هیچ صورت ز دورِ گردون نصیبِ ما نیست سربلندی / ز بعدِ مردن مگر نسیمی غبارِ ما را بَرد به بالا

6

هر سر که پخت دیگ خیال رعونتی / پوشیدش آسمان ته سرپوش نقش پا

7

فلک در خاک پنهان‌کرد یکسر صورت آدم / مصورگرده‌ای می‌خواهد از مردم گیا اینجا

8

چیست گردون‌؟ هوس‌افزای خیالات عدم / عالمی را به همین صفر حساب است اینجا

9

چرخ پیمانه به دور افکن یک جام تهی‌ست / مستی ما و تو آواز ترنگ است اینجا

10

فلک درگردش پرگار گم کرده‌ست آرامش / جهان تا سر برون آورد غیر از پا نشد پیدا

11

صفر اشکال فلک دوری مقصد افزود / وهم تازید که شد حلقهٔ آن در پیدا

12

فلک ز صفری که می‌گشاید بر اعتبارات می‌فزاید / خلای یک شیشه می‌نماید پری ز چندین پیاله پیدا

13

تا زنده‌ایم باید در فکر خویش مردن / گردون بی‌مروت بر ما گماشت ما را

14

گذشت از چرخ و بگرفت آبله چشم ثریا را / هوایت تا کجا از پا نشانَد نالهٔ ما را

15

فلک تکلیف جاهت گر کند فال حماقت زن / که غیر از گاو نتواند کشیدن بار دنیا را

16

به پستی درنمانی‌ گر به آسودن نپردازی / غبار پرفشان هم دوش‌ گردون‌ کرد صحرا را

17

کف خاک نفس بال و پریم‌، از ضبط ما بگذر / به گردون می‌برد چون صبح‌ از خود این هوا ما را

18

چو صبح آنجا که خاک آستانش در خیال آید / همه گر رنگ می‌گردم که گردون می‌کند ما را

19

فلک چو سبحه در این خشکسال قحط مروت / به پای ریشه دوانید تخم خرمن ما را

20

فلک در خاک می‌غلتید از شرم سرافرازی / اگر می‌دید معراج ز پا افتادن ما را

21

از این خاشاک اوهامی که دارد مزرع هستی / به گاو چرخ نتوان پاک کردن خرمن ما را

22

چو ماهی خارخار طبع در کار است و ما غافل / که بر امواج پوشانده‌ست گردون جوشن ما را

23

ز دام چرخ پس از مرگ هم‌ کجاست رهایی / حساب‌ کیست به مجمر سپندِ جستهٔ ما را

24

هزار آبله دادیم عرض لیک چه حاصل / فلک فکند به پا کار دست بستهٔ ما را

25

چه دل بندد دل آگاه بر معمورهٔ امکان / که فرصت گردش چشمی‌ست دور آسمان‌ها را

26

نه فلک آغوش شوق انتظار آماده است / کای نهال باغ بی‌رنگی زآب وگل برآ

27

چرخ‌ کلید در دل وقف جهادت نکند / ارّه صفت‌ گو دمِ تیغت همه دندانه برآ

28

زمین تا آسمان ایثار عام‌، آنگاه نومیدی / بروبیم از در بازکرم این‌گرد تهمت را

29

عنان جستجوی مقصد عاشق‌که می‌گیرد / فلک شد آبله اما زپا ننشاند همت را

30

از فلک بی‌ ناله‌ کام دل نمی‌آید به دست / شهد خواهی آتشی زن خانهٔ زنبور را