جام / ساغر / مینا

1

نشئهٔ هستی به دور جام پیری نارساست / قامت خم گشته خط ساغر بزم فناست

2

زندگی کردن‌، مار به خم عجزکشید / باده‌، زنار وفا بست به دوش مینا

3

حباب باده با ساغر نفس دزدیده می‌گوید: / که از چشم تو دارد نرگسستان‌گلشن مینا

4

اگر از ساغر آگاهی دل نشئه‌ای داری / به رنگ پرتومی طوف‌کن پیرامن مینا

5

دل نه امروز گرفته‌ست سر راه نفس / نشئه در خم به نطر آبلهٔ ساغر داشت

6

عشق در هرپرد آهنگی دگر می‌پرورد / جام و مینا جمله‌ گویا و خموش باده‌اند

7

پاس دل دارید کز پیچ و خم این کوهسار / نشئه بی‌پرواست اما کار مینا می‌شود

8

زین قدر هستی مینا شکن وهم حباب / باده‌ای نیست که در جام نکرده‌ست نفس

9

کدامین نشئه بیرون داد راز سینهٔ مینا / که عکس موج می‌شد جوهرآیینهٔ مینا

10

سرشک‌از دیده بیرون ریختم‌مینا به‌جوش آمد / چکیدنهای این خم آبیاری‌کرد قلقل را

11

به جنونی از خم بیخودی زده‌ایم ساغر ما و من / که هزار صبح قیامت است و کفی ز مستی جوش ما

12

جگرها بر زمین می‌ریزد از کف رفتن ساغر / دلی در زیر پا دارد به سر غلتیدن مینا

13

گذشته‌ام به تنک ظرفی از مقام حباب / خم محیط تهی‌کرده‌ام به جام حباب

14

چو جام طرح خموشی فکن‌ که مینا را / هجوم خنده صدای شکست رنگ حیاست

15

مستند اسیران خم و پیچ محبت / در حلقهٔ‌ گیسوی تو ذکر خط جام است

16

زین چمن با درد پیمایی قناعت‌کرده‌ایم / جام‌گل تسلیم یاران ساغر ما لاله است

17

ساغر عشرتگه می‌گیرد،‌که در بزم بهار / همچو مینا شاخ‌گل امروز خون درگردنست

18

شکستن شاقی بزم است هشدار / می و‌ مینا و جام اینجا نرنگیست

19

گر برون آیم ز فکر دل اسیر دیده‌ام / عمر من چون می به بند ساغر و مینا گذشت

20

دی آن نگار مخمور در پرده‌گردشی داشت / امروز صد خرابات مینا و جام دارد

21

ز سر تا پای ساغر یک دهن خمیازه می‌بینم / ز حرف لعل میگون ‌که مینا گفتگو دارد

22

ز شرم چشم تو دارد خیالم انجمنی / که باید از عرقم سیر جام و مینا کرد

23

همچو من از سرنگونی طالعی دارد حباب / کز خم دریا میی در جام نتوانست‌کرد

24

فرصت هستی درین میخانه پُر بی‌مهلت است / همچو می خم تا به‌ساغر دو جوشم‌می‌کشد

25

بیگانه است مشرب فقر و غنا زهم / ساغر نگشت کشتی و مینا کدو نشد

26

ز بی‌اتفاقی چو مینا و جام / سر و ‌گردن از هم جدا می‌دمد

27

شش جهت کیفیت اسرار دل‌گل‌کرده است / رنگ می جام دگر بیرون مینا می‌زند

28

باز مخمور است دل تا بیخودی انشا کند / جام در حیرت زند ایینه را مینا کند

29

پیری‌ام جز ساغر تکلیف جان کندن نداد / قامت خم‌ گشته بیدل تیشهٔ فرهاد بود

30

پیش ازآن‌کاید خم اسرار مخموران به جوش / طاق مینا خانهٔ تحقیق برگ تاک بود