بیخودی

1

ز ساز الفت آهنگ عدم در پردهٔ گوشم / نوایی می‌رسد کز بیخودی نتوان شنید اینجا

2

به‌ عرض بیخودی‌ها گرم کن هنگامهٔ مشرب / که می‌نامیده‌اند اینجا شکست رنگ مینا را

3

درد الفت بودم و با بیخودی می‌ساختم / قامت خم‌گشته شد آخر خم چوگان مرا

4

همه‌ را به‌ عالم بیخودی قدحی‌ست از می عافیت / سر و برگ‌ گردش رنگ بین چه خطی‌ کشد به‌ حصار ما

5

بهار بیخودی افسوس گل نکرد زمانی / که رنگ رفته چمن پیکری برآورد از ما

6

به جنونی از خم بیخودی زده‌ایم ساغر ما و من / که هزار صبح قیامت است و کفی ز مستی جوش ما

7

بیخودی‌عمری‌ست ازدل‌می‌کشد رخت‌نفس / تا برون خود جهانی دیگر آراییم ما

8

فیض‌ها می‌جوشد از خاک بهار بیخودی / صبح‌فرش است ازشکست رنگ در بستان‌ما

9

به سعی بیخودی قلقل‌نوای سازِ نیرنگم / شکست رنگ دارد اینقدر نالیدن مینا

10

فضای بیخودی‌ات خالی از بهاری نیست / برون خرام ز خود، رنگ رفته را دریاب

11

خیال نرگس مست تو بیخودی اثر است / وگرنه دیدهٔ بختم نداشت این همه خواب

12

هزار جلوه در آغوش بیخودی محواست / جهان شعورطلب می‌کند تو خواب طلب

13

توأمی دارد حدیث عشق و خواب بیخودی / چشم بگشایم اگر بگذاردم افسانه‌ات

14

رفته‌ام از خویشتن چندانکه می‌آیم هنوز / بیخودی از ماضی‌ام توفان استقبال ریخت

15

نمی‌دانم‌چه‌دارد با شکست شیشهٔ رنگم / نگاه بیخودی هنگامهٔ میخانه تعمیرت

16

بیخودی دل را عمارت‌گر بس است / خانهٔ آیینه از حیرت بپاست

17

نیست تشویش خر و بارت به غیر از عذر لنگ / گر توانی رفتن از خود بیخودی هم مرکب است

18

نیست باک از حادثاتم در پناه بیخودی / گردش‌رنگی‌که من دارم حصار رحمت است

19

بسکه الفتگاه عجزم دلنشین بیخودی‌ست / آب اگرکردم ازین خاکم روانی مشکل است

20

گر وارسی به نشئهٔ اقبال بیخودی / رنگ به‌گردش آمده پیمانهٔ جم است

21

ما را خیال آن مژه افسون بیخودی‌ست / از رشته‌های تاک مگو موج باده است

22

برگ عیش من به ساز بیخودی آماده است / چون بط می بال پروازم ز موج باده است

23

بیخودی‌ کرد از حضور لیلیِ دل غافلم / ورنه هر اشکی که رفت از دیده محمل بوده است

24

پیچیده است بیخودی‌ام دامن جهات / یعنی دماغ‌گردش رنگ رسیده است

25

بستر داغی چو شمع کشته سامان کرده‌ام / بیخودی از عشق راه خانه‌ات پرسیده است

26

هرکس از سیر بهار بیخودی آگاه نیست / دیده هرجامحو حیرت می‌شدگل چیده است

27

آرزو از فیض عام بیخودی نومید نیست / من اگرگردش نگشتم رنگ‌من‌گردیده است

28

جز شکست رنگ‌گلچینی ندارد باغ وصل / در میان ما و جانان بیخودی دلاله است

29

توان ز بیخودی‌ام‌کرد سیر عالم حسن / شهید عشقم و خونم قلمرونازست

30

کیست دریابد عروج دستگاه بیخودی / رنگ ما طرف‌کلاه ناز پر بالا شکست