امکان

1

سواد دشت امکان داشت بوی چین‌ گیسویی / اگر نه دامن خود هم چه امکان بود در دستم

2

بوی یأس از چمن جلوهٔ امکان پیداست / دگر ای بیدل غافل چه امید است اینجا

3

منزل عیش به وحشتکدهٔ امکان نیست / چمن از سایهٔ گل پشتِ پلنگ است اینجا

4

محیط از جنبش هر قطره‌ صد توفان جنون دارد / شکست رنگ امکان بود اگر یکدل تپید اینجا

5

چه‌ امکان است از خال لبش خط سر برون آرد / ز نومیدی نخواهد دست بر سر زد مگس اینجا

6

چه‌ امکان است‌ گرد غیر ازین محفل‌ شود پیدا / همان لیلی شود بی‌پرده تا محمل شود پیدا

7

ندارد شور امکان جز به کنج فقر آسودن / اگر ساحل شوی در آب گوهر گیر دریا را

8

سلامت آینهٔ اعتبار امکان نیست / شکسته‌اند به صد موج رنگ دریا را

9

دل آسودهٔ ما شور امکان در قفس دارد / گهر دزدیده است اینجا عنانِ موج‌ِ دریا را

10

ندارد شمع ما را صرفه سیر محفل امکان / نگه تا می‌رود از خود به یغما می‌برد ما را

11

فنا از لوح امکان نقش هستی حک کند ورنه / عبارت هرچه باشد ننگ‌ مضمون می‌کند مارا

12

چه دل بندد دل آگاه بر معمورهٔ امکان / که فرصت گردش چشمی‌ست دور آسمان‌ها را

13

مپندارید عاشق شکوه پردازد ز بیدادش / که لب واکردن امکان نیست‌زخم تیغ الفت را

14

ز جرأت نفسم برق ناز عرصهٔ امکان / رسانده‌ام تک آهو ز پای لنگ به صحرا

15

چه‌امکان است فردا عرض شوخی ناتوانش را / مگر حیرت شفیع جرأت ندیشد بیانش را

16

به تقلید آشنای نشئهٔ تحقیق نتوان شد / چه‌امکان است سازدلربایی زلف‌پرچم‌را

17

شدی پیر و همان در بند غفلت می‌کنی جان را / به پشت خم کشی تا کی چو گردون بار امکان را

18

کفی افشانده‌ام چون صبح لیک از ننگ بیکاری / به‌وحشت دسته می‌بندم شکست رنگ امکان‌را

19

چه‌امکان است خاک ما نظرگاه بتان گردد / فریب سرمه‌نتوان داداین‌مژگان سیاهان‌را

20

چه امکان است بیدل منعم از غفلت برون آید / هجوم خواب خرگوش است یکسر شیر قالی را

21

نفس دزدیدنم در شور امکان ریشه‌ها دارد / زبان با موج می‌جوشد لبِ خاموشِ ماهی را

22

صبح جنون بهاریم رسوای اعتباریم / چاک قبای امکان پوشیده‌اند بر ما

23

در تپیدن‌گاه امکان شوخی نظاره‌ایم / از غباری می‌توان ره بست بر جولان ما

24

دل جمع‌این زمان چه‌امکان است / ریشه‌گل‌کرد و رفت دانهٔ ما

25

ششجهت‌هنگامهٔ امکان ز نفی ماپر است / رفتن از خود تا کجا خالی نماید جای ما

26

درکارگاه امکان بی‌شبهه نیست فطرت / تمثال می‌فروشد آیینه‌زایی ما

27

ازین محفل چه امکان است بیرون رفتن مینا / که پالغز دو عالم دارد امشب دامن مینا

28

امید سرخوشی در محفل امکان نمی‌باشد / مگر از خود تهی‌گشتن شود پرکردن مینا

29

رعونت در مزاج می‌پرستان ره نمی‌یابد / چه امکان است از تسلیم سر‌پیچیدن مینا

30

چه تنگی این همه افشرد دشت امکان را / که ابر بیضه شکسته‌ست زیر پر به هوا