سعی

1

بال وپر برهم زدن بیدل‌کف‌افسوس بود / خاک نومیدی به فرق سعی‌های نارسا

2

نتوان به سعی آبله افسردگی‌کشید / خشتی نچیده‌ایم به تعمیر خواب پا

3

راه عدم به سعی نفس قطع می‌کنیم / افکنده‌ایم بار خود از دوش نقش پا

4

به سعی غیر، مشکل بود ز آشوب دویی رستن / سری در جیب خود دزدیدم و بردم پناه آنجا

5

امید دستگیری منقطع‌کن زین سبک مغزان / که‌چون نی ناله‌برمی‌خیزد از سعی عصااینجا

6

چه‌قدر شب رود از خود که‌ کند گرد سحر / موسفیدی عرق سعی شباب است اینجا

7

سرا‌غ منزل مقصد مپرس از ما زمینگیران / به سعی نقش پا راهی نمی‌گردد سفید اینجا

8

مقیم نارسایی باش پیش از خاک گردیدن / که‌ سعی هر دو عالم چون عرق خواهد چکید اینجا

9

حریف‌ گوهر نایاب نبود سعی غواصان / مگر این کام دل، از همت مردان، شود پیدا

10

به سعی دیدهٔ حیران، دل از تپش ننشست / گهر کند چه‌قدر خشک، آب دریا را

11

ز سعی دست و پا آیینهٔ مقصد نشد روشن / کجایی ای ز خود رفتن تو چیزی وانما ما را

12

دل از سعی امل بر وضع آرامیده می‌لرزد / مبادا دوربینی جاده سازد منزل ما را

13

به سعی اشک‌،‌ کام از دهر حاصل می‌کنی روزی / که آهت پرّه گردد آسیای سمان‌ها را

14

پرواز بی‌نشانی از این دشت مفت نیست / سعی غبار شو همه تن بال و پر برآ

15

سعی آرامت قفس فرسودة ابرام‌کرد / سر نمی‌دزدی زمانی در پر بسمل چرا

16

ز گشاد عقدهٔ کارها همه داشت سعی ندامتی / در عالمی زدی از طمع‌ کف‌ خود به‌هم نزدی چرا

17

ز سعی طالع ناساز اگر رسم به کمالی / همان پلنگ به دریایم و نهنگ به صحرا

18

به سعی ظلم‌کی رفع مظالم می‌شود بیدل / به آب خنجروشمشیرنتوان‌کشت آتش را

19

خارا حریف سعی ضعیفان نمی‌شود / صدکوچه است در بن دندان خلال را

20

عجز هم‌ چون‌ سایه اوج‌ اعتباری داشته‌ست / کرد فرش آستانت سعی پیشانی مرا

21

حیف است‌کشد سعی دگر باده‌کشان را / یاران به خط جام ببندید میان را

22

گداز سعی دلیل است جستجوی تو را / شکست آینه‌، آیینه است روی تو را

23

به سعی ناله و افغان غم دل کم نمی‌گردد / صدا مشکل بود ازکوه بردارد گرانی را

24

به‌کمتر سعی نقش از سنگ زایل می‌توان‌کردن / ولیکن چاره نتوان یافتن نقش جبینی را

25

ز گفت‌وگو نیامد صیدِ جمعیت به بند ما / مگر از سعیِ خاموشی نفس‌گیرد کمند ما

26

دعوی احتیاج پوچ خجلت سعی‌کس مباد / قفل جهان بی‌دری زنگ زد ازکلید ما

27

سعی ماچون شمع‌بیتاب هوای نیستی‌ست / تا پر رنگی‌ست از خود می‌کند منقار ما

28

سعی‌گوهر برگرفت بار دل از دوش موج / آبله چشمی ندوخت بر قدم لنگ ما

29

راه مقصد جزبه سعی ناله نتوان‌کرد طی / چون جرس‌بیدرد هم ای‌کاش‌بخروشیم‌ما

30

منزل ما محمل ما، سعی ما افتادگیست / همچو اشک ازکاروان لغزش پاییم ما