آبله / رنج راه

1

حیرتم آبله‌پا کرد که چون موج‌گهر / هر ط‌رف ‌گام نهد دل به سر راه من است

2

بیتاب عشق اگر همه ریگ روان شود / تا سر بجاست آبلهٔ پا به راه اوست

3

بر سر راه توام خواباند جوش آبله / سعی پا بر جا زمین آخر به دندانهاگرفت

4

رهرو از رنج سفر چاره ندارد بیدل / موج‌ ، دایم ز حباب آبلهٔ پا دارد

5

بی‌یاس، دل از فکر وطن بر نگرفتم / تا آبله‌پا گشت گهر فال سفر زد

6

دل پا شکسته حق طلب‌، به رهت چگونه ادا کند / که چو موج‌،‌ گوهرش از ادب‌، ندویدن آبله‌پا کند

7

به رنگ ریگ روان رهنورد سودا را / به غیر آبلهٔ پا گل سفر نبود

8

راه تلاش دیر و حرم طی نمی‌شود / باید به طوف آبلهٔ پا رسید و بس

9

چه دهد تردد هرزه‌ات ز حضور سیر و سفر به‌کف / که به راه ما نگذشته‌ای قدمی ز آبله سر به‌کف

10

هر چند به راه طلب افتاده‌ام از پا / ننشسته‌ چو نقش قدم آبله دارم

11

کو عبرت آگهی‌ که به تحقیق راه او / جو شد ز چشم آبلهٔ پا نگاه او

12

نتوان به سعی آبله افسردگی‌کشید / خشتی نچیده‌ایم به تعمیر خواب پا

13

رنج خمار تا نرسد در سراغ دوست / بستم سبوی آبله بر دوش نقش پا

14

واماندگی چو موج گهر بی‌غنا نبود / بر عالمی ز آبلهٔ پا زدیم پا

15

بر آن سرم که ز دامن برون کشم پا را / به جیب آبله ریزم غبار صحرا را

16

گذشت از چرخ و بگرفت آبله چشم ثریا را / هوایت تا کجا از پا نشانَد نالهٔ ما را

17

هزار آبله دادیم عرض لیک چه حاصل / فلک فکند به پا کار دست بستهٔ ما را

18

به تو گر ز کوشش قافله، نرسید قسمت حوصله / به طریق سایه و آبله ته پا قدم نزدی چرا

19

بیدل مخواه آزار دل از طاقت راحت گسل / ای پا به دوش آبله بر خار می‌تازی چرا

20

بی‌پا و سر از بسکه دویدیم به راهت / در آبله چون اشک شکستیم قدم را

21

بیاکه جام مروت دهیم حوصله را / به سایهٔ کف پا پروریم آبله را

22

نه به دامنی ز حیا رسد نه به دستگاه دعا رسد / چو رسد به نسبت پا رسد کف دست آبله‌دار ما

23

بیدل به جنون امل ازپا ننشستیم / کاش آبله‌گیرد سر راه هوس ما

24

جز زیر پا چو آبله خشتی نچید‌ه‌ایم / دیگرکدام قصر و چه طاق و اساس ما

25

بیدل از اقبال عجز درهمه جا چیده است / آبله و نقش پا افسر واورنگ ما

26

کاش به نقش پا رسیم تا به‌گذشته‌ها رسیم / هرقدم آه می‌کشد آبله در قفای ما

27

سودایی تو با گهر تاج خسروان / جوید ز جوش آبلهٔ پا قرینه‌ها

28

به‌ فسون حاجت هرزه‌دو، در جرأتی نگشوده‌ام / ز حیا رسیده به‌ گوش من‌ که عرق‌ کن آبله‌پا بیا

29

در ره ما از شکست شیشه‌های آبله / می‌فروشد همچو جام باده نقش پا شراب

30

پا آبله کردیم دگر برگ طلب کو / بیدل عرق سعی در این پرده نفس سوخت