عنقا / نایابی

1

تجدید سِحرکاری‌ست در جلوه‌زار عنقا / صدگردش است و یک‌ گل رنگ‌ِ بهار عنقا

2

هواپیمای عنقا شهرتی مپسند همت را / نگین بی‌نشان حیف است ننگ نام بردارد

3

وداع آرایش نگین‌ کن‌، ز شرم دامان حرص چین‌ کن / مزن به سنگ از جنون شهرت چو نام عنقا وقار خود را

4

نامِ صیاد پَرافشانی عنقا کافیست / غیرِ بیدل‌ گرهی نیست به دام دل ما

5

پیام داشت به عنقا خط جبین حباب / که‌گرد نام نشسته است بر نگین حباب

6

آزاد نیستی همه‌گر بی‌نشان شوی / عنقا هم اززبان خلایق نرسته است

7

پیش ازآن بیدل‌که هستی آشیان پیرا شود / نام ما بال هوس در بیضهٔ عنقا شکست

8

خاک‌گردیدیم و از ذوق طلب فارغ نه‌ایم / نام در پرواز آمد تا پر عنقا شکست

9

آنچه می‌گویند عنقا ای ز خود غافل تویی / گر توانی یافت خود را مطلبی نایاب نیست

10

هستی ما نام پروازی به دام آورده بود / بی‌نشانی بال زد چندان‌که از عنقا گذشت

11

اگر صد نام بندی بر صفیر دعوت عنقا / هما از بی‌نیازی سر به اوج‌کبریا دارد

12

گر همه عنقا شویم حاصل ما کو / نقش نیگن خیال نام ندارد

13

بی‌نشانم لیک بالی از زبان‌ها می‌زنم / ای خوش آن عنقا که ساز نام نتوانست کرد

14

نام عنقا نقشبند پردهٔ ادراک نیست / هیچکس زین بزم فهم آن پری پیدا نکرد

15

اگر تعین عنقا هوس پیام نباشد / نشان خود به جهانی برم که نام نباشد

16

نی نشان دارم نه نام اما هنوز / همت ‌من ‌ننگ عنقا می‌کشد

17

نام هم معراج شوخیهاست پرواز ترا / همچو عنقا آشیان در عالم آواز بند

18

گر برون تازید از آرایش نام و نشان / تخت آزادی به دوش همّت عنقا زنید

19

عنقا چه نشان می‌دهد از شهرت موهوم / چشمی بگشایید که نام چه نگینید

20

برپر عنقا تو هر رنگی‌که می‌خواهی ببند / صورت آیینهٔ هستی همین نام است و بس

21

نام هم مفت است‌، عنقا بشنو و خاموش باش / صد عدم از هستی آن سویم ز ایجادم مپرس

22

نام ‌کرم اگر شنوی در جهان بس است / اینجا گذشته است ز عنقا همای فیض

23

هر دو عالم خانهٔ نقاش شد تا در خیال / صورتی چون نام عنقا بی‌اثر پیدا شدم

24

داغ نیرنگم‌، مپرس از مطلب نایاب من / جست‌وجوی هر چه کردم محرم عنقا شدم

25

ز موهومیم تا به آثار عنقا / تفاوت همین بس‌که نام است ننگم

26

همان بهتر که پیش از خاک‌گشتن بی‌نشان باشم / دماغ شهرت عنقا ندارد ریزش بالم

27

نام عنقا بنشان به که نگردد ممتاز / بر نگین زین دو نفس عمر چه بیداد کنم

28

زان دهان بی‌نشان هرگاه می‌آیم به حرف / بر لب ذرات امکان مهر عنقا می‌کنم

29

از نشان و نام ما بگذرکه ما بیحاصلان / دفتر خود یک قلم در بال عنقا سوختیم

30

آشیان پرداز عنقا بود شوق بی‌نشان / گفت‌وگوی رنگ بالی زد به پرواز آمدیم