قافله

1

شوق دل همسفر قافلهٔ بیهوشی‌ست / قدم راهروان گردش رنگ است اینجا

2

غبار قافلهٔ عبرتی که پیدا نیست / همه به دیدهٔ روشن فکنده‌اند اینجا

3

ما بی‌خبران قافلهٔ دشت خیالیم / رنگ است به‌گردش‌، قدمی نیست در اینجا

4

چون نقش قدم قافلهٔ ماست زمین‌گیر / باشد ره خوابیده صدای جرس اینجا

5

وداع قافلهٔ اعتبارکن بیدل / همین صدای جرس دیده‌اند دنیا را

6

به متاع قافلهٔ هوس چو نماند الفت پیش و پس / دم‌ نقد مفت تو بود و بس‌، دو سه‌ روز کم نزدی‌ چر‌ا

7

چون قافلهٔ عمر به دوش نفسی چند / رفتیم به جایی‌که خبر نیست خبر را

8

هستی به‌تپش رفت واثرنیست نفس را / فریادکزین قافله بردند جرس را

9

بر شیشه‌های ساعت اگر وارسیده‌ای / دریاب‌گرد قافلهٔ ماه و سال را

10

به وادیی که تعلق دلیل کوشش‌هاست / ز بار دل به زمین خفته‌گیر قافله را

11

ما قافلهٔ بی‌نفس موج سرابیم / چندین عدم آن‌سوست صدای جرس ازما

12

دل می‌رود و نیست کسی دادرس ما / از قافله دور است خروش جرس ما

13

عالَمی را به درِ کعبهٔ تحقیق رساند / جَرسِ قافلهٔ صبحِ خرامِ دل ما

14

وحشت متاع قافلهٔ گرد فرصتیم / محمل به دوش عمرشررمی‌کشیم ما

15

از برگ و سازِ قافلهٔ بیخودان مپرس / بی‌ناله می‌رود جرس‌ِ کاروانِ ما

16

چند چون چشم بتان قافله‌سالاری ناز / اثر روز سیاه است به دنبالهٔ ما

17

ز ساز قافلهٔ عمر جمع‌دار دلت / که محمل نفسی دارد این سفر به هوا

18

مشکل‌که از این قافله تا حشر نشیند / مانند نفس‌کرد بروها و بیاها

19

شرار محمل شوقم گداز منزل ذوقم / هزار قافله دارم به بار سوختگی‌ها

20

به غبار قافلهٔ سلف نرسیده‌ای و گذشته‌ای / صف پیش می‌زندت صلا که بیا و رو به قفا بیا

21

به دشت عجز تحیر متاع قافله‌ایم / اگر بر آینه محمل‌ کشیم نیست‌ عجب

22

آهنگ رحیل از دو جهان دود برآورد / این قافله را شعلهٔ آواز جرس سوخت

23

هم قافلهٔ -‌سیرت سرشار نگاهیم / گرد ره ما سرمه به آواز جرس ریخت

24

قافلهٔ حیرت است موج‌گهر تا محیط / ای امل آوارگان صورت رفتن کجاست

25

گردی ز خویش رفتن ما هیچ برنخاست / چون گل درای قافلهٔ رنگ بیصداست

26

غنچه زان پیش که آهنگ نفس ساز کند / جرس قافلهٔ رنگ طرب‌، یأس نواست

27

بی‌جنبش دل راه به جایی نتوان برد / یکسر جرس قافلهٔ موج حباب است

28

دربار نفس نیست جز احکام ‌گذشتن / این قافله‌ها قاصد یک نامه به دست است

29

رهرو تسلیم را، راحله افتادگی / قافلهٔ عجز را خاک شدن رهبر است

30

هرکس از قافلهٔ موج‌گهر آگه نیست / روش آبله‌پایان خیالت دگر است