امل

1

هوس چون نارسا شد نسیه نقدِ حال می‌گردد / امل را رشته کوته ساز و عقبا گیر دنیا را

2

دل از سعی امل بر وضع آرامیده می‌لرزد / مبادا دوربینی جاده سازد منزل ما را

3

در نظر داریم مرگ و از امل فارغ نه‌ایم / پیش پا دیدن نشد مانع خیال دور را

4

به سینه تا نفسی هست‌، مشقِ حسرت‌ کن / اَمل به رنگ‌ کشیده‌ست خامهٔ مو را

5

ز صاحب امل آزادگی چه مکان است / درین بساط‌گرانخیزی است حامله را

6

حاصل جام امل نشئهٔ آزادی نیست / تا قفس می‌رسد اندیشهٔ مُشتِ پر ما

7

بیدل به جنون امل ازپا ننشستیم / کاش آبله‌گیرد سر راه هوس ما

8

چه فسانهٔ ازل و ابد چه امل طرازی حرص وکد؟ / به هزارسلسله می‌کشد سرطرة‌توزچنگ ما

9

رشتهٔ چندین امل یک‌گره آمد به‌عرض / بر دو جهان مهر زد یأس دل تنگ ما

10

از امل دل را مسخرکرده‌ایم / پخته می‌جوشد خیال خام ما

11

نرهید از امل تجرد هم / رشته دارد قفای سوزن‌ها

12

تو با ساز تعلق درگذشتی از امل بیدل / ندارد رشتهٔ کس بی‌گسستن این درازی‌ها

13

ز استقبال و حال این امل‌کیشان چه می‌پرسی / قدح در دست فردا نیست بی‌ رنج خمار امشب

14

حاصل کونین پامال ندامت کردنی‌ست / دانهٔ کشت امل را سودن دست آسیاست

15

هوس تعبیری خواب امل چند / ز فرصت غافلی امروز فرداست

16

قافلهٔ حیرت است موج‌گهر تا محیط / ای امل آوارگان صورت رفتن کجاست

17

قامت پیری ز حرصت شد کمینگاه امل / ورنه خم‌گردیدنت بر هر دو عالم پشت پاست

18

بیشتر در طبع‌پیران آشیان دارد امل / حرص سوداپیشه را قد ‌دوتا زنجیر پاست

19

بر دوش عمر چندکشی محمل امل / ای بیخبر شرر چقدر رام فرصت است

20

چند زند همتم فال بنای امل / رشتهٔ نومیدیی دارم و محکم ‌تر است

21

نگاهدار عنان امل اگر مردی / سوار عمر به کم‌فرصتی گروتاز است

22

حصول ‌کار امل نیست غیر خفت عقل / برای دیگ هوس خامی طمع آش است

23

ذوالفقار دگر است آنکه‌ کند قلع امل / و‌رنه مقراض هم از بهر بریدن تیغ است

24

چون پیر شدی از امل پوچ حیاکن / یکسر خط تقویم‌کهن ننگ رقوم است

25

از امل جمعیت دل وقف غارت ‌کرده‌ایم / ریشه ‌گر افسون نخواند دانهٔ ما خرمن است

26

دل چه امکان است بیرون آید از دام امل / مهره بیدل در حقیقت مار را جزو تن است

27

ترک هستی‌ گیر و بیرون آ، ز تشویش امل / ورنه یکسر رشته باید تافتن تا سوزن است

28

بگذر ز دام وهم که گلدستهٔ مراد / با رشته‌های طول امل‌ کس نبسته است

29

هر نفس چندین امل می‌زاید از اندیشه‌ات / شرم دار از لاف مردیهاکه طبعت ماده است

30

موی آتش دیده راکوتاه می‌باشد امل / چشم ما عمری‌ست بر روز جزا افتاده است