ممکن

1

به حرف و صوت ممکن نیست از عالم برون جستن / چه سازد کس‌، ز گنبد برنمی‌آرد صدا ما را

2

تمیز از سایه ممکن نیست فرق دود بردارد / به روی شعله‌ گر پاشی غبار کاهل ما را

3

به تدبیر از غم کونین ممکن نیست وارستن / مگر سوزد فراموشی متاع این دکان‌ها را

4

دانا و میلِ صحبت نادان چه ممکن است / موج‌ گهر به خاک نیامیزد آب را

5

علاج زخم‌دل ازگریه‌کی ممکن‌بود بیدل / به شبنم بخیه نتوان‌کرد چاک‌دامن‌گل را

6

محکوم حرص‌و پاس‌مراتب چه‌ممکن‌است / با شرم‌کار نیست زبان سؤال را

7

عبث تعلیم آگاهی مکن افسرده طبعان را / که‌بینایی چو چشم‌ازسرمه‌ممکن نیست‌مژگان را

8

چه ممکن است نگردد کبابِ حیرانی / نموده‌اند به آیینه جلوهٔ او را

9

دام راه دل نشد، بیدل، خم و پیچ نَفَس / پاس گوهر نیست ممکن رشتهٔ بگسسته را

10

نیست ممکن رنگ را با بوی‌گل آمیختن / کم رسد گردکدورت دامن آزاده را

11

ما و سراغ مطلب دیگر چه ممکن است / در چشم‌ ما شکست ضعیفی غبار ما

12

نسخهٔ جمعیت‌دل‌گر به‌این آشفتگی‌ست / نیست ممکن لب به هم آوردن ازتقریر ما

13

چه ممکن است که راحت سری برآورد از ما / مگر نفس رود و دیگری برآورد از ما

14

به‌ سخن‌ کشفِ معمای عدم‌ ممکن نیست / خامشی نیز نفهمید کلام دل ما

15

چه ممکن است بگیریم دامنش بیدل / که می‌رسد به تری نامش ازگرفتن ما

16

برخاستن ز شرم‌ضعیفی چه‌ممکن است / بیدل غبار نم‌زده دارد زمین ما

17

به فهم رازتوبیدل چه ممکن اسث رسیدن / همین بس است‌که تمثال‌رس شد آینهٔ ما

18

تا بود ممکن به وضع خلق باید ساختن / آدمیت پیش نتوان برد با نسناس‌ها

19

خواجه ممکن نیست ضبط عمر و حفظ مال‌ها / جادهٔ بسیار دارد آب در غربال‌ها

20

هوش می‌باید قوی با چشم بیناکار نیست / جز به پا ممکن نباشد پیش پا دیدن در آب

21

به‌حرف و صوت‌ممکن نیست تمثالت‌نشان دادن / نفس‌گیرد دوعالم تا به پیش آیینه دارندت

22

از ستمگر چه ممکن است ادب / شعله را سر به جیب پا به هواست

23

چه ممکن است ز افتادگی‌ گذشتن ما / که خوابناک ضعیفیم و سایه دیوار است

24

از حباب اینقدرم عبرت احوال بس است / کانچه ممکن نبود ضبط عنان نفس است

25

در قید جسم‌، ساز سلامت چه ممکن است / این خاک سخت تشنهٔ آب بقای ماست

26

طفلی چه ممکن است رود ازمزاج شیخ / هرچند مو سفیدکند پیرزاده است

27

چه ممکن است دهد عرض هرزه‌تازی‌ها / همیشه موج نگاهم سوار آینه است

28

پرفشانی نیست ممکن بسمل تصویررا / زخمی تیغ تحیر از تپیدن عاری است

29

حضور لاله وگل بی‌بهار ممکن نیست / به جلوه تو دو عالم فرامشی یادست

30

قطع آثار ندامت نیست ممکن زین بساط / حرص دندان دارد و دنیای فانی پشت دست