غفلت / خواب

1

در کُنْهِ تو آگاهی و غفلت همه معذور / دریا ز میان غافل و ساحل ز کران‌ها

2

غفلت از عاقبت عقوبت‌زاست / سیلی انجام بیخبر ز قفاست

3

تیره‌بختی هرچه باشد امتحانگاه وفاست / از محک غافل مباش ای بیخبر رنگم زریست

4

ز آهنگ گداز دل مباش ای بیخبر غافل / زبان شمع خاموش است اما گفتگو دارد

5

حیرت از لذت دیدار توام غافل ‌کرد / چشمهٔ آینه‌ام بیخبر از جوش خودم

6

از عمارت خشت غفلت تا لحد چیده‌ست خلق / ای ز خود غافل تو هم خشتی براین ویرانه زن

7

به غفلت از نوای ساز هستی بیخبر رفتم / شنیدن داشت این افسانه گر می‌داشتم گوشی

8

غیر موجود نیست غفلتِ توست / گر تو غافل شوی که‌راست گناه؟

9

به عزم چارهٔ غفلت ز مژگان کسب عبرت کن / رگ خوابی که بگشایی به چندین نیشتر بگشا

10

تو ای غافل چرا پیمانهٔ عبرت نمی‌گیری / که عشرت جام در خون می‌زند از شیون مینا

11

گردِ غفلت جوش زد چندانکه واکردیم چشم / همچو مخمل بود در بیداری ما خواب‌ها

12

غافل از عبرت ‌فروشیهای عالم نیستم / هرکف‌خاکی اپن‌صحرا به چشمم توتیاست

13

غنچه‌سان غفلت ما باعث جمعیت ماست / ورنه بیداری‌گل خواب پریشان‌گل است

14

عبرت آیینه گیر، ای غافل از لاف کمال / عرض جوهر جزخراش چهرهٔ اظهار نیست

15

به عبرت آب شو ای ‌غافل از خمیدن موج / که خودسری چقدر گشته بار گردن موج

16

داشت غافل سرکشیهای شباب از طاعتم / قامت خم‌گشته یاد ازگوشهٔ محراب داد

17

غفلت هستی‌ست اینجا، ساز بیداری ‌کجاست / همچو مخمل بایدم تا مرگ داد خواب داد

18

ندامت نیست غافل از کمین هیچکس بیدل / به هر دستی که عبرت وارسد دست مگس دارد

19

چمنها در نقاب خاک پنهان است و ما غافل / اگر عبرت گریبانی کند گل چیدنی دارد

20

چشم من شد پرده ی زنبور و بیداری ندید / غفلت آخر حشر من درکسوت با دام‌کرد

21

شکست‌ رنگ امیدی‌ست ‌سر تا پای‌ ما بیدل / ز سیر ما مشو غافل اگر عبرت هوس باشد

22

غافل ز پاس آب رخ عجز ما مباش / ما را به یاد طرف کلاهی شکسته‌اند

23

در دبستان ‌جهان از بسکه‌ درس غفلت‌ است / خلق چون لوح‌مزار از نقش‌ عبرت ساده‌اند

24

فرصت‌کار نفس مغتنم غفلت است / آمده در یاد نیست رفته ز دل می‌رود

25

غفلت ما شاهد کوتاه‌بینیهای ماست / گر رسا باشد نگه صیاد عبرت می‌شود

26

نگردی از گرانی‌های بار زندگی غافل / به عبرت آشنا کن دیده و قد دوتا بنگر

27

عبرت آفات دهر از خواب بیدارت نکرد / بیخبر در سایهٔ این کهنه دیواری هنوز

28

فیض خاموشی به یاد لب ‌گشودنها مده / ای ز خود غافل همین در غنچه دارد آب‌گل

29

زبان اصطلاح رمز توحیدم که می‌فهمد / که من هرگاه گشتم غافل از خود یاد حق کردم

30

ترحم نیست غافل بیدل از یاد شهید من / ز جوهر در عرض خفته‌ست اینجا تیغ قاتل هم