دل مپرسید چرا سوخته یا میسوزد
دل مپرسید چرا سوخته یا میسوزد
هرچه شد باب وفا سوخته یا میسوزد
дил мапарсид чаро сухта йо мӣ-сузд
ҳарача шуд боб вафо сухта йо мӣ-сузд
برق آن جلوهگراین است که من میبینم
خانهٔ آینهها سوخته یا میسوزد
барақ он ҷалуа-гаройан аст-ки ман мӣ-бинам
хона оина-ҳо сухта йо мӣ-сузд
سوز عشق و دل افسرده زاهد هیهات
از شرر سنگ کجا سوخته یا میسوزد
суз ишқ ва дил афасарда зоҳад ҳиҳот
аз шарар санг-каҷо сухта йо мӣ-сузд
اثر از نالهٔ ارباب هوس بیزار است
برق تصویر که را سوخته یا میسوزد
асар аз нола арабоб ҳус бизор аст
барақ тасавайр ки ро сухта йо мӣ-сузд
غره صبر مباشید کزین لالهرخان
هرکه گردید جدا سوخته یا میسوزد
ғара сабар мабошид казин лола-рхон
ҳарака гардид ҷадо сухта йо мӣ-сузд
برق سودای تو در پرده اندیشهٔ ما
کس چه داند که چها سوخته یا میسوزد
барақ судой ту дар парда андиша мо
кас ча донд ки чаҳо сухта йо мӣ-сузд
رشحهٔ فیض قناعت بطلب کاتش حرص
خرمن عمر ترا سوخته یا میسوزد
рашаҳа физ қаноъат баталаб-коташ ҳарс
харман умр таро сухта йо мӣ-сузд
ساز هستی که حریفان نفسش میخوانند
تا شود گرم نوا سوخته یا میسوزد
соз ҳастӣ-ки ҳарифон нафасаш мӣ-хонанд
то шуд гарм наво сухта йо мӣ-сузд
ای شرر ترک هوس گیر که تا دم زدهای
نفس هرزه درا سوخته یا میسوزد
эй шарар тарак ҳус-гир ки то дам зда-эй
нафас ҳарза-даро сухта йо мӣ-сузд
کیست پرسد ز نمکدان لب او بیدل
کز چه زخم دل ما سوخته یا میسوزد
кист парсад з намакадон лаб ав бидел
каз ча захам дил мо сухта йо мӣ-сузд
واژهنامهٔ این غزل · 18 واژه
- دل
- جان و درونِ آدمی؛ جایگاهِ عشق، درد و آگاهی.
- بیدل
- تخلصِ شاعر؛ بهمعنیِ بیدل، عاشقِ از خود رفته.
- آینه
- سطح بازتابنده؛ در شعر نماد خودشناسی، صفا و جلوه است.
- نفس
- دم و لحظه کوتاه زندگی؛ گاه خواهش و خودی انسان.
- هستی
- وجود و بودن؛ در برابر عدم و نیستی.
- ناله
- فریادِ دردمندانه؛ آوای سوز و شکوهٔ عاشق.
- هوس
- آرزوی زودگذر؛ میلِ نفسانی در برابرِ عشقِ راستین.
- ساز
- آلتِ نوازندگی؛ نمادِ همآهنگی و نوای درون.
- عشق
- مهرِ سوزان؛ نیرویِ بنیادینِ هستی و راهِ فنا.
- سنگ
- تختهسنگِ سخت؛ نمادِ سختی، جفا و گاه مستی.
- لب
- کنارهٔ دهان؛ نمادِ سخن، بوسه و حیاتِ معشوق.
- خانه
- سرپناهِ زیست؛ نمادِ دل، تن یا قفسِ هستی.
- دم
- نفس یا لحظه؛ واحدی بسیار کوتاه از زمان و زندگی.
- جلوه
- آشکارشدن زیبایی یا حقیقت در صورت دیدنی.
- پرده
- حجاب و پوشش؛ مانع آشکارشدن یا نشانه پنهانی راز.
- عمر
- زندگانی؛ به اندازه چند نفس کوتاه و ناپایدار شمرده میشود.
- اثر
- نشان و تأثیر؛ ردِّ برجامانده، که گاه نایاب و بیاثر است.
- شرر
- جرقه آتش؛ نماد لحظهای بودن و زود گذشتنِ هستی.