حاصل

1

زین یأسِ مُنزَل ما را چه حاصل / هم‌خانه بیدل، هم‌سایه عَنقا

2

نه شامِ ما را سحر نویدی، نه صبحِ ما را گلِ سفیدی / چو حاصلِ ماست ناامیدی، غبارِ دنیا به فرقِ عُقبا

3

جولان ما فسرد به زنجیر خواب پا / واماندگی‌ست حاصل تعبیر خواب پا

4

یکی‌ست حاصل و آفت به مزرعی‌ که شبی / ز دانه مور به خرمن فکنده‌اند اینجا

5

مرا از بی‌بری هم راحتی حاصل نشد، ورنه / بهار سایه‌ای رنگین‌تر از گل داشت بید اینجا

6

نفس تا هست زین مزرع تلاشِ دانهٔ دل‌ کن / که‌ این‌ گمگشته‌ گر پیدا شود حاصل شود پیدا

7

هزار آبله دادیم عرض لیک چه حاصل / فلک فکند به پا کار دست بستهٔ ما را

8

به بال وبر دهد پرواز مرغان رنج بی‌تابی / تپیدن بیش نبود حاصل از گفتن زبان‌ها را

9

به سعی اشک‌،‌ کام از دهر حاصل می‌کنی روزی / که آهت پرّه گردد آسیای سمان‌ها را

10

تو فکر حاصل خود کن که خلق سوخته‌خرمن / فتاده است پراکنده چون کلنگ به صحرا

11

نه‌ هوای اوج و نه پستی‌ات نه خروش هوش و نه مستی‌ت / چو سحر چه حاصل هستی‌ات نفسی شو و به‌ سخن درآ

12

مپرس از شوخی نشو و نمای تخم حرمانم / شراری دشتم پیش ازدمیدن سوخت حاصل را

13

نگاهِ عبرتیم اما درین صحرای بی‌حاصل / حریفِ صیدِ گیرایی نمی‌گردد کمند ما

14

حاصل جام امل نشئهٔ آزادی نیست / تا قفس می‌رسد اندیشهٔ مُشتِ پر ما

15

حسرت ثمرکوشش بی‌حاصل خویشیم / ازبس‌که نفس سوخت‌کباب است دل ما

16

به قدر حاصل از آفات آگهیم همه / به جای دانه همین مور داشت خرمن ما

17

زدیم دست به دامان عشق از همه پیش / مراد ما شده حاصل ز پیش‌دستی ما

18

درین بساط خیال بیدل ز سعی بی‌حاصل انفعائی / حیا بس است آبروی همت زعالم خشک تر برون آ

19

درین مزرع چه لازم خرمن‌آرای هوس بودن / دلی باید به دست آری همین تخم است حاصل‌ها

20

همان بهتر که عرض ریشه در خاک عدم باشد / به رنگ صبح، برق حاصل است اینجا دمیدن‌ها

21

نفسی‌ست مغتنم هوس‌ طربی و حاصل عبرتی / سر بام فرصت پر فشان چو سحر به‌ کسب هوا بیا

22

اززیان وسودنفس‌وحشت است‌حاصل‌وبس / جنس این دکان هوس دامن است چیده بیا

23

بی‌ جوهر یقینی از علم و فن چه حاصل / ماهی نمی‌توان شد ای‌ کرده خو به دریا

24

حاصل رد وقبول انقسام خوب وزشت / انفعالش دوزخ و اقبال فردوس طرب

25

فغان‌که یک مژه جمعیتم نشد حاصل / فکند قرعهٔ من آسمان به نام حباب

26

حاصل کونین پامال ندامت کردنی‌ست / دانهٔ کشت امل را سودن دست آسیاست

27

چشم‌حاصل چه ‌توان داشت ‌که در مزرع عمر / چون شرر دانه‌فشانی همه بر روی هواست

28

آبیاری‌های حرص اوهام خرمن می‌کند / هرکجا کشتی نباشد جلوه‌گر حاصل‌ کجاست

29

روسیاهی ماند هرجا رفت رنگ اعتبار / درحقیقت حاصل این آبروها آتش است

30

یک قلم چون تخم اشک شمع آفت مایه‌ایم / کشت ما‌چندانکه سیراب‌است حاصل‌آتش است